2017

Μπήκαμε και σ’ αυτό. Το 2017 με βρήκε ευτυχισμένη, ισορροπημένη, με νέες εμπειρίες, νέα άτομα, τέλη και αρχές. Αποχωρίστηκα άτομα, καινούρια μπήκαν στη ζωή μου. Πέρασα μία κρίση ταυτότητας του τύπου «τι κάνω, είμαι ευχαριστημένη εδώ, είμαι στα χαμένα, τι γίνεται, τέλος πάντων;», αλλά ήρθε και έφυγε και αυτή και κρατάω τα καλά από αυτήν, παίρνω μαθήματα και συνεχίζω.
Το 2016 γενικά δεν είχα βάλει στόχους. Ελάχιστους, τους απολύτως απαραίτητους για να συνεχίσω. Πήρα τη χρονιά χαλαρά, δεν πίεσα τον εαυτό μου να κάνει πράγματα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν έκανα. Ήταν ίσως και πιο απελευθερωτικό, γιατί δεν είχα συγκεκριμένα πράγματα, απλά αφηνόμουν σε ό,τι ένιωθα ότι ήθελα να κάνω. Με ένα μέτρο πάντα.
Αναγνωστικά, κατάφερα να τελειώσω μόνο 12 βιβλία. Δεν είχα βάλει στόχο και πέρασαν μεγάλα διαστήματα που δεν διάβασα καθόλου. Ξεκίνησα κι άλλα πολλά βιβλία, αλλά δεν τα τελείωσα. Και δεν νιώθω άσχημα γι’ αυτό. Μπορεί να τα τελειώσω, μπορεί και όχι. Θα έρθει η ώρα τους. Το μόνο που κράτησα σταθερό, ήταν οι συναντήσεις μου με τη Λέσχη Ανάγνωσης Κατερίνης, οι οποίες συνεχίζονται κανονικά και είναι πλέον σταθερό και ευχάριστο κομμάτι της ρουτίνας μου.

Μπήκε και το 2017 όμως και νιώθω πως βγαίνω από ένα ωραίο και δημιουργικό διάλειμμα, πήρα δυνάμεις και είμαι έτοιμη να εξελιχθώ. Έχω ήδη βάλει στόχους και έχω προγραμματίσει αρκετά πράγματα και είμαι πολύ αισιόδοξη. Έτσι και για τα βιβλία λοιπόν. Πάλι δεν θέλω να πιεστώ, οπότε στο goodreads ο στόχος μου είναι 20 βιβλία, εύκολος με λίγη όρεξη. Και ξεκίνησα και δυναμικά, το Cloud Atlas του David Mitchell το έχω ερωτευτεί, το κουβαλάω παντού μαζί μου, το σκέφτομαι συνέχεια σε σημείο ανησυχητικό.
Έχω ήδη και κάποια βιβλία, όχι πολλά, γύρω στα πέντε, τα οποία θέλω οπωσδήποτε να διαβάσω μέσα στη χρονιά. Μέσα σ’ αυτά, το The vegetarian της Han Kang, το S. – το οποίο είναι ένα πρωτότυπο βιβλίο σαν ιδέα, ψάξτε το και πάρτε το, πιστέψτε με- των J.J. Abrams (ναι του δημιουργού της σειράς Fringe) και  Doug Dorst, το Into the wild του Jon Krakauer και να δω την ταινία μετά, να τελειώσω το Ταξιδεύοντας – Αγγλία του Καζαντζάκη και να μάθω περισσότερα γι’ αυτόν διαβάζοντας Το χαμένο νόμπελ του Κώστα Αρκουδέα.

Φυσικά έχω κι άλλα πολλά στη λίστα μου, όπως όλοι οι άρρωστοι με τα βιβλία άλλωστε, αλλά αν αρχίσω να τα προγραμματίζω για το 2017, θα καταλήξω να κλαίω με λυγμούς μέσα σε μία θάλασσα από αδιάβαστα βιβλία που με ρωτάνε γιατί δεν τα αγαπάω αρκετά. Και δεν το θέλουμε αυτό. Οπότε, έξι βιβλία. Τα υπόλοιπα στην τύχη (σχεδόν).

Τέλος, εννοείται μέσα σε όλο αυτό ότι θέλω να γράφω περισσότερο και περισσότερα εδώ. Εκτός από προσωπικό βιβλιομπλόγκ, το eternal sunshine έχει γίνει για μένα ένας τρόπος επικοινωνίας με άτομα τα οποία δεν έχω γνωρίσει από κοντά, αλλά παρακολουθώ στενά και, σταματώντας να γράφω εδώ, σταμάτησα να έχω και την επαφή. Οπότε, το να συνεχίσω να γράφω είναι και μια προσπάθεια ανάκτησης αυτής της επαφής.

Αυτά.

Με αισιοδοξία,

Βούλα

Περπατώντας και διαβάζοντας 

Πρώτον, έχω κανένα δίμηνο που το (ξανα)ξεκίνησα. Δεύτερον, έπεσα πάνω σε αυτό το άρθρο τελευταία. Τρίτον, όλο κάποιος το αναφέρει τελευταία και γίνεται θέμα συζήτησης. Τυχαίο; Μάλλον όχι, αφού λογικά μπαίνω στη διαδικασία να ασχοληθώ με το θέμα επειδή το κάνω. Και είπα να γράψω κι όλας για την εμπειρία αυτή, που τόσο παραξενεύει τους γύρω μου και τόσο βοηθάει εμένα στην καθημερινότητά μου, χαρίζοντάς μου μικρά,  αναγκαία διαλείμματα. Continue reading «Περπατώντας και διαβάζοντας «

Book tag και κολλήματα

Έχει αρκετό καιρό τώρα που δεν μπορώ να διαβάσω τίποτα. Αγχωμένη κατάσταση στην υπόλοιπη ζωή μου μάλλον, αλλά δεν μπορώ να βρω καταφύγιο στα βιβλία, για κάποιο λόγο. Το αποτέλεσμα είναι ότι τον τελευταίο μήνα έχω αποπειραθεί να ξεκινήσω καμιά 10αριά βιβλία, διαφόρων γλωσσών, ειδών, μεγεθών χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Θα μου ‘ρθει όμως, πού θα πάει; Continue reading «Book tag και κολλήματα»

2016

2d5deada8ca78d4b4a4bfceb45870944.jpg

Πέρυσι είχα γράψει ένα ποστ που περιείχε μια αναγνωστική ανακεφαλαίωση του 2014 και στόχους (όνειρα μάλλον είναι καταλληλότερη λέξη) για το 2015. Φέτος δεν θα το κάνω.

Διάβασα 27 βιβλία μέσα στο 2015. Ή, μάλλον, ολοκλήρωσα 27 βιβλία, γιατί ξεκίνησα κι άλλα τα οποία απλά δεν έχω τελειώσει ακόμα. Από αυτά προτείνω (με σειρά ανάγνωσης, όχι προτίμησης):

  1. Το βιβλίο της Κατερίνας, του Αύγουστου Κορτώ
  2. Ο μεγάλος Γκάτσμπυ, του F. Scott Fitzgerald
  3. Αιχμηρά αντικείμενα, της Gillian Flynn
  4. Jane Eyre, της Charlotte Brontë
  5. Ωκεανός στο τέλος του δρόμου, του Neil Gaiman
  6. Ο ξένος, του Albert Camus
  7. Η λέσχη των αθεράπευτα αισιόδοξων, του Jean-Michel Guenassia

Αποφάσισα λοιπόν να μην θέσω στόχους για το 2016, γιατί αισθάνθηκα αρκετές φορές ότι πίεζα τον εαυτό μου να διαβάσω βιβλία που δεν με τραβούσαν την συγκεκριμένη χρονική στιγμή ή απλά ότι πίεζα τον εαυτό μου να διαβάσω για να προλάβω τον στόχο μου στο Goodreads. Τον οποίο τελικά δεν έφτασα. Είχα βάλει 30. Κατέληξα με 10 βιβλία ανοιχτά και μισοδιαβασμένα. Έτσι, παρά τις έντονες πιέσεις του Goodreads, δεν θέτω κανέναν στόχο για το 2016 και δεν ακολουθώ κανένα γκρουπ και κανένα challenge, εκτός από τη Λέσχη Ανάγνωσης Κατερίνης και τα challenges που θα βάλουμε με τα παιδιά, αν βάλουμε.

Ίσως ένας είναι ο στόχος: να ευχαριστηθώ στο μέγιστο τα βιβλία μου, χωρίς να υπάρχει καμιά πίεση από κανένα site και κυρίως καμιά πίεση από τον εαυτό μου τον ίδιο. Όσο μεγαλώνω και αναλαμβάνω περισσότερες ευθύνες, τόσο λιγότερο ελκυστικό μου φαίνεται το να κυνηγάω και να αγχώνομαι να πετύχω διορίες που βάζω μόνη μου για κάτι που κάνω καθαρά για ευχαρίστηση. Τουλάχιστον, για τώρα. Μπορεί μόλις κλείσω κάποιους κύκλους που πρέπει να κλείσουν και ξεαγχωθώ από κει, να ξαναμπώ στο παιχνίδι. Προς το παρόν, διαβάζω όπως ακριβώς διάβαζα και πριν, χωρίς το επιπρόσθετο διαβολάκι μέσα στο κεφάλι μου. Η φάση είναι go with the (inner) flow…

Καλή συνέχεια και καλή αναγνωστική χρονιά σε όλους! 🙂

Και το δώρο ήταν βιβλίο.

wp-1451925562361.jpgΦέτος για Χριστούγεννα πήρα περισσότερα βιβλία από κάθε άλλη χρονιά, νομίζω… Συμμετείχα σε δύο Secret Santa, ένα με τη Λέσχη Ανάγνωσης Κατερίνης και ένα με το So little sleeping and so much reading και η αλήθεια είναι πως δεν φανταζόμουν να μου αρέσει τόσο.
Πήρα επίσης δώρα στον εαυτό μου, αφού μου ήρθαν αναπάντεχα κάποια χρήματα και μου έφεραν γονείς και φίλοι υπέροχα βιβλία. Continue reading «Και το δώρο ήταν βιβλίο.»