Φανταστικά διώνυμα: εργολάβος – παντομίμα

Ορίστε άλλη μία από τις ιστοριούλες μου, γραμμένη αρχές καλοκαιριού, στα πλαίσια του παιχνιδιού «Φανταστικά Διώνυμα», στη λέσχη του βιβλίου.

Και περπατούσε ο Νικόλας στους δρόμους, ξημερώματα Τετάρτης. Εργολάβος απ’ τους λίγους, στις χρυσές εποχές, τότε που μόνο σκαλωσιές έβλεπες και μόνο μηχανικούς θορύβους άκουγες στο κέντρο. Τότε, τέτοια μέρα, τέτοια ώρα, είχε σχεδόν φορτώσει μπαταρίες με τον ύπνο και ετοιμαζόταν να σηκωθεί και να συνεχίσει το τρέξιμο, από εκεί ακριβώς που το είχε αφήσει την προηγούμενη. Πώς έφτασε ως εδώ; Αλλά, τάχα μόνος του ήταν; Όλοι έτσι καταντήσανε, καταραμένη κρίση. Όλοι έτσι καταντήσανε, αλλά ο Νικόλας είναι ο μόνος που, ξημερώματα Τετάρτης, ψάχνει να σκοτώσει. Εκείνον, που, δειλινό Τρίτης, «έπαιζε» παντομίμα στο κέντρο της πλατείας.

Advertisements

Συνωμοσία, σύμπαν

Είμαι τους τελευταίους δυο-τρεις μήνες μέλος μιας ωραίας, περίεργης παρέας, μέσω διαδικτύου. Φόρουμ, η Λέσχη του Βιβλίου. Σ’ αυτό, μεταξύ συζητήσεων, περί βιβλίων, περί ζωής και περί άλλων πολλών, παίζουμε και παιχνιδάκια. Ένα από αυτά, είναι τα Φανταστικά Διώνυμα, όπου κάποιος κατεβάζει δυο λέξεις, και όλοι οι υπόλοιπη πρέπει να γράψουμε κάτι, μια μπαρούφα, μέχρι 100 λέξεις, μετά ψηφίζουμε την καλύτερη μπαρούφα, ο νικητής κατεβάζει δυο καινούριες λέξεις, και κάπως έτσι συνεχίζει το παιχνίδι. Continue reading «Συνωμοσία, σύμπαν»