The unlikely pilgrimage of Harold Fry – Rachel Joyce 

Τον Φεβρουάριο, λόγω έλλειψης ελεύθερου χρόνου, μπήκα στη διαδικασία να ψάξω το βιβλίο που διαβάζαμε τότε με τη Λέσχη Ανάγνωσης Κατερίνης (aka ΛΑΚ)  σε ακουστική μορφή, ώστε να μπορώ να το ακούω στο αμάξι. Έπεσα πάνω στο audible, μου έδινε ένα βιβλίο δωρεάν για αρχή, πήρα αυτό που διαβάζαμε τότε, το τελείωσα, πήγα να διαγράφω, μου είπαν «μάλλον δεν κατάλαβες τι γίνεται, πάρε τρεις μήνες στη μισή τιμή», τους λέω «άντε καλά». Ξεκινάω την αναζήτηση και πέφτω πάνω στο the unlikely pilgrimage of Harold Fry, ένα που έχω χρόνια στη λίστα μου και στο kobo μου. Άκουσα και απόσπασμα, μου άρεσε ο αφηγητής, ο κύριος Jim Broadbent και το αγόρασα και το άκουσα. 

Η ιστορία είναι απλή. Ο Harold, συνταξιούχος πλέον, ζει μια ήσυχη με τη γυναίκα του τη Maurin, κάπου στη νότια ακτή του Devon,μεχρι που μια μέρα λαμβάνει ένα γράμμα από την Queenie Hennessy. Η Queenie του στέλνει από το Berwick-upon-Tweed για να τον ευχαριστήσει για τη φιλία του και να τον χαιρετίσει, μιας και πεθαίνει από καρκίνο. Ο Harold, ως γνήσιος Βρετανός, δεν μπορεί παρά να απαντήσει στο γράμμα της αμέσως, οπότε κάθεται γράφει και βγαίνει για να το ταχυδρομήσει. Φτάνει στο πρώτο κουτί και λέει να πάει λίγο παρακάτω. Φτάνει στο δεύτερο και κάνει το ίδιο. Τελικά, αποφασίζει να πάει με τα πόδια να παραδώσει το γράμμα ο ίδιος. Τώρα, για να καταλάβεις τι γίνεται, δες λίγο τον παρακάτω χάρτη. 

Ναι. Ο Harold ξεκινάει από την κάτω πινέζα να φτάσει στην πάνω πινέζα. Από το Α στο Β. 627 μίλια. Ή, 1009 χιλιόμετρα. Ξεκινάει ένα απίθανο ταξίδι προς έναν άνθρωπο που δεν έχει δει εδώ και χρόνια και μαζί μ’ αυτό ξεκινάει και μια ανασκόπηση της ζωής του, της παιδικής του ηλικίας, του γάμου του και της οικογένειας του. Παρόμοιο εσωτερικό ταξίδι κάνει και η Maureen, η οποία έχει μείνει πίσω στο σπίτι, προσπαθώντας να εξηγήσει στους γείτονες πού έχει εξαφανιστεί ο Harold. 

Το βιβλίο το αγάπησα. Η Rachel Joyce γράφει για έναν μέσο άνθρωπο, με μια οικογένεια, με την ίδια δουλειά σ’ όλη του τη ζωή, έναν άνθρωπο που φαινομενικά δεν έχει κάτι να δώσει. Αλλά στον γνωρίζει σιγά σιγά, σταδιακά, όπως γνωρίζεις άλλωστε όλους σου τους φίλους, έχεις μια εντύπωση στην αρχή γι αυτούς, σου φαίνονται δισδιάστατοι και σιγά σιγά τους μαθαίνεις, ακούς τις ιστορίες τους, ξεδιπλώνουν τη ζωή τους μπροστά σου και κάποια στιγμή συνειδητοποιείς πως έχουν κι άλλες διαστάσεις. Έτσι και ο Harold. Σελίδα με τη σελίδα μαθαίνεις κάτι καινούριο γι’ αυτόν. Η Joyce δεν βιάζεται, στα δίνει λίγα λίγα, αλλά και συ δεν τα θες πιο γρήγορα, σ’ αρέσει η βόλτα με τον Harold. Γνωρίζει καινούριο και διαφορετικό κόσμο, κάνει συζητήσεις, περνάει περιπέτειες, σκέφτεται να τα παρατήσει, συνεχίζει. 

Γέλασα, έκλαψα, σκέφτηκα. Είναι ένα πολύ ζεστό βιβλίο, βγάζει μια οικειότητα που δεν έχω ξανανιώσει. Αυτό που κράτησα είναι πως δεν ξέρεις πότε για τον άνθρωπο δίπλα σου. Μόνο υποθέσεις μπορείς να κάνεις. Αλλά ο καθένας έχει τη δική του ιστορία και μπορεί να είναι πιο απίθανη από αυτό που έχεις στήσει εσύ στο μυαλό σου.  

Υ. Γ. Υπάρχει και το The love song of Miss Queenie Hennessy. Μάλλον θα είναι η επόμενη αγορά στο audible. 😉 

Συνομωσία εναντίον της Αμερικής

Ως πρώτη συνανάγνωση για το 2017, στη ΛΑΚ (Λέσχη Ανάγνωσης Κατερίνης) αποφασίσαμε να διαβάσουμε ένα βιβλίο εναλλακτικής ιστορίας. Τι είναι αυτό; Είναι κάτι μεταξύ ιστορικού  βιβλίου και φαντασίας/ επιστημονικής φαντασίας- συνήθως δυστοπίας. Είναι ένα ιστορικό βιβλίο για το τι θα μπορούσε να είχε γίνει αν κάποια στιγμή ένα πραγματικό ιστορικό γεγονός έπαιρνε άλλη τροπή. Παραδείγματα: «Fatherland» (Robert Harris)  , «11/22/63» (Stephen King)  , «Ο άνθρωπος στο ψηλό κάστρο» (Philip Dick) και άλλα πολλά. Εμείς αποφασίσαμε να διαβάσουμε τη «Συνομωσία εναντίον της Αμερικής«, του Philip Roth, που εκδόθηκε το 2004. 

Πρωταγωνιστής ο μικρός Philip, εβραϊκής καταγωγής, ο οποίος ζει με τους γονείς του και τον μεγάλο του αδελφό στο Newark, στις αρχές του ’40. Ο Franklin Roosevelt έχει ήδη τελέσει δύο φορές πρόεδρος των ΗΠΑ και πάει για τρίτη (πραγματικό γεγονός). Υποψηφιότητα όμως βάζει και ο Charles Lindberg (πραγματικό πρόσωπο, που δεν έβαλε υποψηφιότητα όμως) , με το κόμμα «America first» (μας θυμίζει κάτι;), ο οποίος και κερδίζει. Και έτσι μπαίνουμε σε μια εναλλακτική τροχιά της ιστορίας, όπου πρόεδρος των ΗΠΑ είναι ένας συντηρητικός εθνικιστής, επίτιμος αεροπόρος της γερμανικής πολεμικής αεροπορίας, φίλος του αγαπητού μας Αδόλφου Χίτλερ. Η προηγούμενη πρόταση είναι όλη πραγματική, εκτός από το ότι εκλέχτηκε πρόεδρος. Το τονίζω, γιατί είναι τρομακτικό το ποσό εύκολα θα μπορούσε αυτή η εναλλακτική ιστορία να είναι η πραγματική.  

Διαβάζοντας κάνεις το βιβλίο δεν διαβάζει μια πολιτική ιστορία, αλλά την ιστορία μιας εβραϊκής οικογένειας και πώς αυτή επηρεάζεται από πολιτικές και κοινωνικές καταστάσεις που έμμεσα εμείς παρατηρούμε, καταστάσεις που είναι άμεσα συνδεδεμένες με την αντισιμιτική στάση και πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση του Lindberg. Βλέπουμε μια οικογένεια και μια κοινότητα η οποία, ενώ δεν ξέρει άλλη γλώσσα, ενώ δεν έχει ζήσει ποτέ εκτός της Αμερικής, ξαφνικά βρίσκεται στο στόχαστρο και αρχίζει να νιώθει παρείσακτη στον ίδιο της τον τόπο (και ξαναρωτάω, μας θυμίζει κάτι αυτή η κατάσταση;). 

Με αυτό το βιβλίο με κέρδισε ο Roth (κάτι που δεν μπορώ να πω για το «Σύνδρομο του Πορτνόυ«) . Η αφήγηση γίνεται τη μία από τον Philip εννιά – δέκα χρόνων και την άλλη από τον ενήλικο Philip, αλλάζει από την περιγραφή των έντονων συναισθημάτων του παιδιού – άμεσο παρατηρητή των γεγονότων, στα συμπεράσματα του μακρινού πλέον ενήλικου παρατηρητή, που ξέρει ήδη την εξέλιξη και το αποτέλεσμα. Μπορεί να φαίνεται κουραστικό, αλλά ο Roth καταφέρνει να το κάνει με τόσο απλό αλλά αποτελεσματικό τρόπο, από τη μια στιγμή στην άλλη,  που όχι μόνο δεν μπερδεύει, αλλά προκαλεί σκέψεις και συναισθήματα που η απλή μονοχρονική αφήγηση θα αδυνατούσε. 

Για κλείσιμο, παραθέτω μια συνέντευξη που έδωσε ο συγγραφέας τον Ιανουάριο, με αφορμή αυτό ακριβώς το βιβλίο, σχετικά με τον Donald Trump, τον χαρακτήρα του, την εκλογή του, τις συνέπειες όλων αυτών. Και ναι, αυτή είναι η απάντηση στο τι θα έπρεπε να μας θυμίζει το βιβλίο αυτό. Αν όντως δεν κάνατε τη σύνδεση, πείτε μου σε ποιο μέρος ζείτε, ακούγεται πολύ όμορφο. 😉 

Υ.Γ. Θα ήθελα να σημειώσω ότι το βιβλίο το άκουσα σε ακουστική μορφή, με αφηγητή τον Ron Silver και ομολογώ πως η εμπειρία είναι υπέροχη. Θα γράψω περισσότερα για τα ακουστικά βιβλία άλλη φορά. 

Το κουκλόσπιτο (The miniaturist) -Jessie Burton

img_20160923_234007_302.jpg

Μια φθινοπωρινή μέρα του 1686 η δεκαοχτάχρονη Νέλλα Όορτμαν φτάνει σε ένα μεγάλο σπίτι στο Άμστερνταμ για να ξεκινήσει τη νέα της ζωή ως σύζυγος του πλούσιου εμπόρου Γιοχάννες Μπραντ. Αν και περίεργα απόμακρος, της προσφέρει ένα παράξενο γαμήλιο δώρο: ένα κουκλόσπιτο, μια πιστή απομίμηση του σπιτιού τους. Θα το εξοπλίσει μία ακριβοθώρητος μινιατουρίστ, του οποίου οι λιλιπούτειες δημιουργίες καθρεφτίζουν με τρόπο απροσδόκητο τις αληθινές ζωές τους.
Όσο η Νέλλα ξεσκεπάζει τα μυστικά του νέου της σπιτιού, αντιλαμβάνεται όλο και περισσότερο τους κινδύνους που διατρέχουν. Η μινιατουρίστ φαίνεται να κρατάει την τύχη τους στα χέρια της – σκοπεύει όμως να τους σώσει ή να τους καταστρέψει;

Continue reading «Το κουκλόσπιτο (The miniaturist) -Jessie Burton»

The perks of being a wallflower.

Wallflower (noun):

  • άτομο που, λόγω ντροπής, έλλειψης δημοτικότητας, ή έλλειψης παρέας, μένει στην άκρη σε ένα πάρτυ ή χορό (www.dictionary.com)
  • ένας τύπος μοναχικού ανθρώπου. Φαινομενικά ντροπαλά άτομα που κανένας δεν γνωρίζει πραγματικά. Συχνά, πολύ ενδιαφέροντα άτομα αν κάποιος τους μιλήσει. (www.urbandictionary.com)
  • Κάποιος μοναχικός τύπος που μπορεί να είναι πολύ ντροπαλός και που δεν είναι κοντά σε άλλα άτομα. Όταν βρίσκεται σε ομάδα ανθρώπων, μπορεί να επιλέξει ή να νιώσει την ανάγκη να αφομοιωθεί και να παραμείνει σιωπηλός. (www.wikipedia.com)

    img_20160828_120433_428.jpg

Continue reading «The perks of being a wallflower.»

Martian chronicles

Μία συλλογή από μικρές ιστορίες, σχεδόν άσχετες η μία με την άλλη, μέσα από τις οποίες βγαίνει μια πιο μεγάλη, η ιστορία του ανθρώπινου είδους στον πλανήτη Άρη. Τα χρονικά του Άρη.

martianchronicles Continue reading «Martian chronicles»