The perks of being a wallflower.

Wallflower (noun):

  • άτομο που, λόγω ντροπής, έλλειψης δημοτικότητας, ή έλλειψης παρέας, μένει στην άκρη σε ένα πάρτυ ή χορό (www.dictionary.com)
  • ένας τύπος μοναχικού ανθρώπου. Φαινομενικά ντροπαλά άτομα που κανένας δεν γνωρίζει πραγματικά. Συχνά, πολύ ενδιαφέροντα άτομα αν κάποιος τους μιλήσει. (www.urbandictionary.com)
  • Κάποιος μοναχικός τύπος που μπορεί να είναι πολύ ντροπαλός και που δεν είναι κοντά σε άλλα άτομα. Όταν βρίσκεται σε ομάδα ανθρώπων, μπορεί να επιλέξει ή να νιώσει την ανάγκη να αφομοιωθεί και να παραμείνει σιωπηλός. (www.wikipedia.com)

    img_20160828_120433_428.jpg

Continue reading «The perks of being a wallflower.»

Advertisements

Περπατώντας και διαβάζοντας 

Πρώτον, έχω κανένα δίμηνο που το (ξανα)ξεκίνησα. Δεύτερον, έπεσα πάνω σε αυτό το άρθρο τελευταία. Τρίτον, όλο κάποιος το αναφέρει τελευταία και γίνεται θέμα συζήτησης. Τυχαίο; Μάλλον όχι, αφού λογικά μπαίνω στη διαδικασία να ασχοληθώ με το θέμα επειδή το κάνω. Και είπα να γράψω κι όλας για την εμπειρία αυτή, που τόσο παραξενεύει τους γύρω μου και τόσο βοηθάει εμένα στην καθημερινότητά μου, χαρίζοντάς μου μικρά,  αναγκαία διαλείμματα. Continue reading «Περπατώντας και διαβάζοντας «

Martian chronicles

Μία συλλογή από μικρές ιστορίες, σχεδόν άσχετες η μία με την άλλη, μέσα από τις οποίες βγαίνει μια πιο μεγάλη, η ιστορία του ανθρώπινου είδους στον πλανήτη Άρη. Τα χρονικά του Άρη.

martianchronicles Continue reading «Martian chronicles»

Ταξιδεύοντας.

«Το ταξίδι και η εξομολόγηση
(κι η δημιουργία που είναι η ανώτερη και η πιστότερη μορφή της εξομολόγησης)στάθηκαν οι δύο μεγαλύτερες χαρές της ζωής μου.

Να γυρίζεις τη γης και να βλέπεις
-να βλέπεις και να μη χορταίνεις-
καινούρια χρώματα και θάλασσες
κι ανθρώπους κι ιδέες,
και να τα βλέπεις όλα σα για πρώτη φορά,
και να τα βλέπεις όλα σα για τελευταία φορά,
με μακρόσερτη ματιά,
κι έπειτα να σφαλνάς τα βλέφαρα και να νοιώθεις τα πλούτη να κατασταλάζουν μέσα σου ήσυχα,
τρικυμιστά,
όπως θέλουν,
ωσότου να τα περάσει από την ψιλή κρησάρα του ο καιρός,
να κατασταλάξει το ξαθέρι
απ’όλες τις χαρές και τις πίκρες σου
-τούτη η αλχημεία της καρδιάς,είναι θαρρώ,
μια μεγάλη αντάξια του ανθρώπου ηδονή-
………………………………….­………………………
Το καλύτερό μου θα ήταν οκτώ μήνες ταξίδι
και τέσσερις μήνες μοναξιά.»

Από τον πρόλογο  του βιβλίου «Ταξιδεύοντας: Ισπανία», του Νίκου Καζαντζάκη Continue reading «Ταξιδεύοντας.»

Book tag και κολλήματα

Έχει αρκετό καιρό τώρα που δεν μπορώ να διαβάσω τίποτα. Αγχωμένη κατάσταση στην υπόλοιπη ζωή μου μάλλον, αλλά δεν μπορώ να βρω καταφύγιο στα βιβλία, για κάποιο λόγο. Το αποτέλεσμα είναι ότι τον τελευταίο μήνα έχω αποπειραθεί να ξεκινήσω καμιά 10αριά βιβλία, διαφόρων γλωσσών, ειδών, μεγεθών χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Θα μου ‘ρθει όμως, πού θα πάει; Continue reading «Book tag και κολλήματα»